ตามหลักเกณฑ์ของราชบัณฑิตยสถาน การใช้ไม้ยมก มีหลักการที่ควรทราบเพื่อให้เขียนได้ถูกต้องตามมาตรฐาน ดังนี้ครับ
การเว้นวรรค
- ราชบัณฑิตกำหนดให้ เว้นวรรคทั้งหน้าและหลัง เครื่องหมายไม้ยมกเสมอ
- ถูกต้อง: ต่าง ๆ นานา, ไปไหน ๆ ก็เจอ
- ไม่ถูกต้อง: ต่าง ๆ นานา, ไปไหน ๆ ก็เจอ
กรณีที่ “ควร” ใช้ไม้ยมก
ใช้เพื่อซ้ำคำ ซ้ำวลี หรือซ้ำประโยคสั้น ๆ เพื่อเปลี่ยนเน้นความหมาย หรือเปลี่ยนพจน์ เช่น
- ซ้ำคำนาม : เด็ก ๆ , พี่ ๆ , เพื่อน ๆ
- ซ้ำคำคุณศัพท์ : สวย ๆ , แดง ๆ , ร้อน ๆ
- ซ้ำคำวิเศษณ์ : บ่อย ๆ , เร็ว ๆ , ช้า ๆ
กรณีที่ “ห้าม” ใช้ไม้ยมก
นี่คือจุดที่คนมักจะเผลอใช้ผิดบ่อยที่สุดครับ
- คำที่มีรูปเหมือนกันแต่ทำหน้าที่ต่างกัน:
- ห้าม: เขาทำงานเป็นที่ ๆ
- ต้องเขียน: เขาทำงานเป็นที่ที่เขาถนัด
- คำที่เป็นคำศัพท์เฉพาะที่มีสองพยางค์เหมือนกัน:
- ห้าม: นาน ๆ
- ต้องเขียน: นานาชาติ, จะจะ, ไวไว
- ในคำประพันธ์ :
- ห้ามใช้ไม้ยมกในบทกวี ให้เขียนคำเต็มเสมอเพื่อให้จังหวะการอ่านชัดเจน
ตำแหน่งที่ห้ามวางไม้ยมก
ห้ามใช้ไม้ยมกที่บรรทัดใหม่: หากคำนั้นอยู่สุดบรรทัดพอดี ต้องเขียนไม้ยมกไว้ติดกับคำนั้นที่บรรทัดเดิม หรือยกคำนั้นทั้งคำไปเริ่มใหม่ที่บรรทัดหน้า
อ่านเพิ่มเติม