คำว่า “พิชญ์” ( อ่านว่า พิด ) เป็นคำที่มีรากศัพท์มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต ซึ่งมีความหมายที่เป็นมงคลและนิยมใช้ในการตั้งชื่อ
รากศัพท์และที่มา
คำนี้แผลงมาจากคำว่า ปัญญา หรือ ปราชญ์ โดยมีรายละเอียดดังนี้
- รากศัพท์: มาจากภาษาบาลีว่า “วิญฺญู” ( วิญญู ) หรือในภาษาสันสกฤตคือ “วิชฺญ” ( วิชญ )
- การแปลงรูป: * ในภาษาไทยมีการเปลี่ยนตัว ว เป็น พ ( ตามหลักนิยม เช่น วนะ -> พนา, วิศวกรรม -> พิศวกรรม )
- จึงกลายเป็นคำว่า “พิชญ” และเติมการันต์ที่ตัว ญ เป็น “พิชญ์” เพื่อให้ทำหน้าที่เป็นคำนามหรือใช้เฉพาะเจาะจงในชื่อ
- Magi
- the older word for a practitioner of magic.
- Philosopher
- (n) คนใจเย็น, นักปรัชญา, นักปราชญ์, ปรัชญาเมธี, ผู้เล่นแร่แปรธาตุ
- Pitt
- พ้องเสียงของ พิชญ์ เป็นชื่อของผมที่มีความหมายว่า นักปราชญ์
- และยังเป็นตัวย่อของ University of Pittsburgh ด้วย
- Plus
- an advantage or a good feature.
- Polyglots
- are people who know and are able to use several languages.
- พิชญ์
- นักปราชญ์, ผู้ที่มีความรู้สูง, ผู้มีความรู้ในเรื่องต่าง ๆ มากมาย
- ยืมมาจากภาษาสันสกฤต विज्ञ (วิชฺญ)
อ่านเพิ่มเติม