สำนักงานราชบัณฑิตยสภากับการเว้นวรรคระหว่างตัวอักษรไทยและภาษาต่างประเทศ

การใช้ระบบภาษาสารสนเทศในยุคปัจจุบันมักนำไปสู่สถานการณ์ที่ข้อความมีการผสมผสานของหลายองค์ประกอบทางไวยากรณ์ (Linguistic Hybrids) โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องรวมคำศัพท์หรือข้อมูลจากแหล่งกำเนิดที่เป็นภาษาอื่นเข้ากับถ้อยคำภาษาไทย การกำหนดหลักเกณฑ์ในการจัดวางช่องว่างและการแบ่งส่วนจึงเป็นเรื่องที่มีรายละเอียดสูง และถือเป็นมาตรฐานวิชาชีพสำคัญซึ่งหน่วยงานด้านภาษาศาสตร์ เช่น สำนักงานราชบัณฑิตyสา ได้ให้แนวปฏิบัติไว้เพื่อรักษาความเป็นระเบียบและความถูกต้องตามขนบ

รากฐานของการแยกแยะพื้นที่: หลักปฏิสัมพันธ์ข้ามชุดอักขระ

ปัญหาพื้นฐานที่สุดคือ ระบบการเขียนแต่ละประเภทมีกฎการเว้นระยะห่างที่ไม่เหมือนกัน ตัวอักษรสากลตะวันตกจะถูกควบคุมด้วย Space Character อย่างชัดเจน ในขณะที่ตัวอักษรไทยมีความซับซ้อนกว่าเนื่องจากการไม่มี