ป้ายกำกับ: Practices

การกำหนดค่า Heap Memory โดย -Xms และ -Xmx เป็นหนึ่งในการตั้งค่าพื้นฐานที่สำคัญที่สุดในการจูนประสิทธิภาพของ Java Application โดยทั้งสองตัวนี้ใช้สำหรับกำหนดขนาดของ Heap Memory ซึ่งเป็นพื้นที่หน่วยความจำที่ Java ใช้เก็บ Object ต่าง ๆ ที่ถูกสร้างขึ้นระหว่างการทำงาน

ความหมายของพารามิเตอร์

• -Xms : คือการกำหนด “ขนาดหน่วยความจำเริ่มต้น” ที่ Java Virtual Machine จะจองไว้ทันทีเมื่อเริ่มรันโปรแกรม
• -Xmx : คือการกำหนด “ขนาดหน่วยความจำสูงสุด” ที่ JVM ได้รับอนุญาตให้ขยาย Heap Memory ออกไปได้ หากใช้หน่วยความจำเกินค่านี้ โปรแกรมจะเกิด Error ยอดฮิตคือ java.lang.OutOfMemoryError: Java heap space

วิธีการกำหนดค่าและหน่วยที่ใช้

การกำหนดค่าจะใส่ต่อท้ายพารามิเตอร์โดยไม่มีเว้นวรรค และสามารถระบุหน่วยความจำได้ดังนี้

• k หรือ K = Kilobytes
• m หรือ M = Megabytes
• g หรือ G = Gigabytes

ตัวอย่างคำสั่ง

java -Xms512m -Xmx2g -jar my-application.jar

ความหมาย: โปรแกรมนี้จะเริ่มทำงานโดยจอง RAM ไว้ที่ 512 Megabytes และอนุญาตให้ใช้ RAM เพิ่มขึ้นได้สูงสุดไม่เกิน 2 Gigabytes

แนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุด

• ตั้งค่า -Xms และ -Xmx ให้เท่ากัน : การตั้งค่าให้เริ่มต้นและสูงสุดมีค่าเท่ากัน เป็นที่นิยมมากในระบบ Production เพราะจะช่วยลด Overhead ของระบบที่ต้องมาคอยคำนวณเพื่อขอ RAM เพิ่ม หรือคืน RAM กลับให้ OS ในระหว่างที่โปรแกรมกำลังทำงานหนัก
• อย่าตั้งค่า -Xmx เต็ม 100% ของ RAM ในเครื่อง: JVM ไม่ได้ใช้แค่ Heap Memory เพียงอย่างเดียว แต่ยังมีการใช้ RAM สำหรับส่วนอื่น ๆ ด้วย นอกจากนี้ยังต้องเผื่อพื้นที่ให้ Operating System ทำงานด้วย
  สูตรเบื้องต้น: โดยทั่วไปแนะนำให้ตั้ง -Xmx ไว้ที่ไม่เกิน 70-80% ของ RAM ทั้งหมดในระบบ
• สังเกตพฤติกรรมผ่าน Garbage Collection : หากตั้ง -Xmx น้อยเกินไป JVM จะต้องเรียกทำงาน Garbage Collector บ่อยมาก ทำให้ CPU ทำงานหนักและโปรแกรมช้าลง แต่ถ้าตั้งไว้ใหญ่เกินไป เวลา GC ทำงานแต่ละรอบอาจจะใช้เวลานานจนทำให้โปรแกรมค้างชั่วขณะได้

อ่านเเพิ่มเติม

• ทำไม Linux จึงดีกว่า สำหรับโปรแกรมเมอร์และนักพัฒนาส่วนใหญ่
• Heap Memory คืออะไร
• JAVA_HOME
• Java: ORM