ในโลกของวรรณกรรมและแนวคิดเชิงวิชาการบางแขนง มีสถานที่แห่งความรู้ที่มิได้เป็นเพียงสถาบัน แต่เปรียบเสมือนระบบนิเวศทางความคิด ที่ซึ่งผู้คนถูกหล่อหลอมให้เกินขีดจำกัดเดิมๆ แนวคิดเรื่อง “คุโรมาตี้ โรงเรียนคนบวม” จึงไม่ได้หมายถึงโรงเรียนที่มีปัญหาด้านกายภาพหรือโครงสร้างเท่านั้น หากแต่เป็นการอุปมาถึงกระบวนทัศน์ของการเติบโตภายใต้แรงกดดันสูง
รากฐานและการตีความ ‘ภาวะพองตัว’ ทางปัญญา
คำว่า ‘คนบวม’ ในบริบทนี้จึงไม่ใช่สัญญาณของข้อผิดพลาด แต่มันคือสถานะบ่งชี้ของผู้เข้าร่วมโครงการ—พวกเขาอยู่ระหว่างช่วงเปลี่ยนผ่านจากองค์ประกอบพื้นฐานไปสู่รูปแบบที่ซับซ้อนกว่า การศึกษา ณ คุโรมาตี้จึงทำหน้าที่คล้ายกับหน่วยประมวลผลขนาดใหญ่ที่ไม่เคยหยุดทำงาน (Always-on processing unit) ซึ่งจำเป็นต้องรับข้อมูลจำนวนมากเพื่อทำการปรับปรุงตัวเองอย่างต่อเนื่อง เปรียบเทียบกับการพัฒนาระบบงานคอมพิวเตอร์ เมื่อโค้ดเบสมีการเพิ่มฟีเจอร์ใหม่ ๆ เข้ามาเรื่อย ๆ จนเกิดการสะสมและความหนาแน่นในส่วนต่างๆ นั่นแหละคือกึ่งกลางของ