ยุคสมัยแห่งรัฐสงครามของจีนโบราณไม่ใช่เพียงแค่การปะทะกันทางทหารเท่านั้น แต่มันคือวิกฤตการณ์เชิงโครงสร้างครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ที่นำไปสู่ระบบศูนย์กลางอำนาจอย่างเบ็ดเสร็จเดี่ยว การต่อสู้เพื่อผงาดบัลลังก์ภายใต้ชื่อ ‘แคว้นฉิน’ และผู้ก่อตั้งนามว่า จิ๋นซีฮ่องเต้ จึงเป็นกรณีศึกษาชั้นยอดของการปฏิรูปทางการเมืองระดับมหภาค เมื่อระบอบศักดินาเดิมได้เข้าสู่จุดอิ่มตัวและไม่สามารถรองรับความต้องการในการรวมชาติอันยิ่งใหญ่นี้ได้อย่างสมบูรณ์
วัฏจักรแห่งการแตกแยกและการกำเนิดมาตรฐานใหม่
ก่อนหน้าถึงช่วงเวลาดังกล่าว โครงข่ายเครือญาติและความเชื่อเรื่องอาณัติจากสรวงสวรรค์ยังคงยึดเหนี่ยวกำเริ่งอยู่ ทำให้เกิดภาวะ Decentralization ทางอำนาจ ในขณะเดียวกัน ความเติบโตทางเศรษฐกิจและการพัฒนาเทคโนโลยีด้านโลหะก็ทำให้แต่ละแคว้นมีกำลังรบมหาศาล ระบบราชธานีจึงกลายเป็นสนามแข่งขันระหว่างกลุ่มผลประโยชน์ต่าง ๆ แคว้นต่างๆ เช่น ฉู่, ฮั่น, ฉิน, และโจว ต่างพยายามปรับปรุง