ในฐานะนักเขียนบทความและผู้เชี่ยวชาญระบบข้อมูล การทำความเข้าใจโครงสร้างพื้นฐานของการจัดระเบียบองค์ความรู้ถือเป็นสิ่งสำคัญยิ่ง ระบบดิวอี้ หรือ Dewey Decimal Classification System (DDC) คือเครื่องมือเชิงมาตรฐานระดับโลกที่ใช้ในการจำแนกหนังสือ สิ่งพิมพ์ และแหล่งข้อมูลทางวิชาการให้สามารถเข้าถึงได้อย่างมีเหตุผล เป็นเสมือนแผนผังแม่บทของห้องสมุดทั่วโลก
หลักการทำงานและการกำเนิด
แนวคิดของ DDC ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อแก้ปัญหา ‘ขุมนรกแห่งสารสนเทศ’ ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 โดยเป็นการออกแบบตัวเลขที่เป็นลำดับชั้นแบบทศนิยม เพื่อกำหนดตำแหน่งให้กับเนื้อหาเฉพาะสาขา ไม่ว่าจะเป็นวิทยาศาสตร์ ประวัติศาสตร์ ศิลปะ หรือปรัชญา ตัวเลขอ้างอิงเหล่านี้ไม่ได้หมายถึงแค่แฟ้มเก็บเอกสารเท่านั้น แต่คือภาษาเมตา (Metadata Language) ที่บ่งบอกอย่างชัดเจนว่าชุดข้อมูลนั้นๆ มีหมวดหมู่และความสัมพันธ์กับภูมิปัญญาใด
รายละเอียดของรหัสเรียกดูประจำรายการ (Call Number)
ระบบนี้แบ่งโครงสร้างทั้งหมดออกเป็นสิบกลุ่มใหญ่ตั้งแต่เลขศูนย์จนถึงเลขเก้า ซึ่งแต่ละกลุ่มจะครอบคลุมวงความรู้ขนาดมหึมา การจัดเรียงมีความตายตัวและไม่เปลี่ยนแปลงตามเวลา ทำให้ผู้ใช้ทราบทันทีเมื่อพบรหัส เช่น:
- 000 – Computer Science & Information Theory: ครอบคลุมวิชาคอมพิวเตอร์ วิทยาการคำนวณ และเทคโนโลยีเครือข่าย
- 400s – ภาษาและการสื่อสารมนุษย์: เกี่ยวข้องกับการศึกษาภาษามนุษย์ โครงสร้างทางไวยากรณ์ เป็นต้น
- 900s – ประวัติศาสตร์และภูมิภาคที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมบุคคล: ใช้ในการจำแนกเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์โลกต่างๆ อย่างละเอียดรอบด้าน
ยิ่งค่าทศนิยมเพิ่มขึ้นเท่าไร ความเฉพาะเจาะจงก็จะสูงขึ้นเท่านั้น ตัวอย่างเช่น หนังสือเกี่ยวกับฟิสิกส์ทั่วไปอาจอยู่ในหมวดหมู่หลัก แต่หนังสือเรื่อง