สุสานทหารนิรนาม (Tomb of the Unknown Soldier) บนเนินเขาของสุสานแห่งชาติอาร์ลิงตัน มลรัฐเวอร์จิเนีย คืออนุสรณ์สถานอันศักดิ์สิทธิ์สูงสุดของสหรัฐอเมริกา ที่นี่ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของเหล่านักรบทุกนายที่สละชีวิตในสนามรบโดยที่ไม่มีใครทราบนาม ชาติกำเนิด หรือมีหลุมศพให้ครอบครัวได้กราบไหว้ ทว่าสิ่งที่ทำให้สถานที่แห่งนี้เป็นที่เลื่องลือไปทั่วโลก คือ พิธีกรรมการเดินเวรยามที่มีความแม่นยำ เคร่งครัด และต่อเนื่องตลอด 24 ชั่วโมง โดยไม่เคยหยุดพักแม้แต่วินาทีเดียวมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1937
ประวัติและสถาปัตยกรรม: โลงหินอ่อนสีขาวและศิลาจารึก
อนุสรณ์สถานแห่งนี้เริ่มต้นขึ้นภายหลังการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่ 1 เพื่อเป็นเกียรติแก่ทหารผู้ไม่ทราบนาม:
- จุดเริ่มต้นในวันสงบศึก (11 พฤศจิกายน 1921)
มีการนำร่างของทหารนิรนามชาวอเมริกัน 1 นายที่เสียชีวิตในสมรภูมิฝรั่งเศสกลับมาประกอบพิธีฝังอย่างสมเกียรติ โดยมีประธานาธิบดี วอร์เรน จี. ฮาร์ดิง เป็นประธานในพิธี - การต่อเติมข้ามยุคสงคราม
ในเวลาต่อมา ได้มีการอัญเชิญร่างของทหารนิรนามจากสงครามโลกครั้งที่ 2, สงครามเกาหลี และสงครามเวียดนาม มาบรรจุไว้ในห้องใต้ดินเคียงข้างกัน - หินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ (Yule Marble)
ตัวอนุสาวรีย์สร้างขึ้นจากหินอ่อนสีขาวจากรัฐโคโลราโด ด้านทิศตะวันออกสลักรูปเทพ 3 องค์แทนคุณธรรมของทหาร ได้แก่ สันติภาพ (Peace), ชัยชนะ (Victory) และความกล้าหาญ (Valor) ส่วนด้านหลังสลักถ้อยคำจารึกสั้น ๆ แต่ทรงพลังว่า:
“HERE RESTS IN HONORED GLORY AN AMERICAN SOLDIER KNOWN BUT TO GOD”
(ณ ที่นี้ พักผ่อนอยู่ในเกียรติยศอันสูงส่ง ทหารอเมริกันผู้ไม่มีใครทราบนาม นอกจากพระผู้เป็นเจ้า)
https://www.youtube.com/watch?v=F_fW7B3Xf3g
ทหารเฝ้าสุสาน: “The Sentinels” แห่งหน่วย The Old Guard
หน้าที่ในการพิทักษ์สุสานตกเป็นของกำลังพลจาก กองร้อยเกียรติยศ กองพันทหารราบที่ 3 (3rd U.S. Infantry Regiment หรือ “The Old Guard”) โดยทหารที่ทำหน้าที่นี้จะได้รับสมญานามว่า Tomb Sentinels:
| มิติการปฏิบัติหน้าที่ | ข้อกำหนดและวินัยทางทหาร | นัยสำคัญแห่งเกียรติยศ |
|---|---|---|
| เวรยามที่ไม่เคยขาดตอน (24/7/365) | ยืนเวรต่อเนื่องตลอด 24 ชั่วโมง 365 วัน โดยไม่เคยหยุดพักแม้แต่วินาทีเดียว นับตั้งแต่วันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1937 เป็นต้นมา | ไม่ว่าจะมีพายุหิมะ พายุเฮอริเคน อุณหภูมิพุ่งสูงกว่า 40 องศาเซลเซียส หรือช่วงเวลากลางคืนที่สุสานปิดทำการ ทหารยามจะยังคงเดินสวนสนามด้วยจังหวะที่แม่นยำเสมอ |
| ตราเกียรติยศ Tomb Guard Badge | เป็นเข็มเกียรติยศทางทหารที่ผ่านการคัดเลือกยากที่สุดอันดับสองของกองทัพบกสหรัฐฯ (รองจาก Astronaut Badge) | ทหารต้องท่องจำประวัติศาสตร์และรายละเอียดของสุสานมากกว่า 300 คำถามโดยไม่ผิดแม้แต่คำเดียว และต้องผ่านการตรวจเครื่องแบบและท่วงท่าการเดินที่ไร้ที่ติ ผู้ที่ผ่านการรับรองมีเพียงไม่กี่ร้อยคนในประวัติศาสตร์ |
รหัสตัวเลข 21: พิธีกรรมการเดินเวรที่เป๊ะทุกมิลลิเมตร
ท่วงท่าการเดินของทหารยามหน้าสุสานแฝงไว้ด้วยสัญลักษณ์ของ การยิงสลุต 21 นัด (21-Gun Salute) ซึ่งเป็นการทำความเคารพสูงสุดของประเทศ:
- ขั้นตอนการก้าวและหยุดนิ่ง
ทหารจะก้าวเดินบนแผ่นยางสีดำยาวผ่านหน้าสุสานอย่างช้า ๆ มั่นคง เป็นจำนวน 21 ก้าวพอดี → หันหน้าเข้าหาสุสาน ยืนนิ่งตรงเป็นเวลา 21 วินาที → หันหน้าไปตามทางเดิน แล้วรออีก 21 วินาที ก่อนก้าวเดินกลับไปในทิศทางเดิมอีก 21 ก้าว - ตำแหน่งปืนไรเฟิลบนบ่า
ทหารจะย้ายปืนไรเฟิล M14 ไปวางไว้บน ไหล่ข้างที่อยู่นอกสุสานเสมอ เพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่า ร่างกายของทหารจะยืนกั้นเป็นเกราะกำบังระหว่างโลกภายนอกกับสุสานของเพื่อนร่วมรบ - แผ่นเหล็กใต้ส้นรองเท้า
พื้นรองเท้าบูทของทหารจะติดแผ่นเหล็กพิเศษ ทำให้ทุกครั้งที่ส้นเท้ากระทบกันในจังหวะกลับตัว จะเกิดเสียงคลิกที่ดังกังวาน หนักแน่น และเฉียบคมไปทั่วลานหินอ่อน
พิธีเปลี่ยนเวรยาม: การตรวจอาวุธด้วยถุงมือขาว
พิธีเปลี่ยนเวรยาม (Changing of the Guard) เปิดให้ประชาชนเข้าชมอย่างเงียบสงบ (ทุก ๆ 30 นาทีในฤดูร้อน และทุก ๆ 1 ชั่วโมงในฤดูหนาว):
การตรวจอาวุธแบบไร้ที่ติ (White Glove Rifle Inspection)
ผู้ตรวจการเวรยาม (Relief Commander) จะเดินออกมาประกาศให้ผู้ชมทุกคนยืนขึ้นและอยู่ในความสงบ จากนั้นจะทำการตรวจอาวุธปืนไรเฟิลของทหารเวรใหม่อย่างละเอียดละออ โดยใช้ถุงมือผ้าสีขาวลูบตรวจทุกซอกมุมของกลไกปืน ลำกล้อง และพานท้ายปืน หากมีคราบฝุ่นละอองเพียงเม็ดเดียวหรือรอยนิ้วมือ จะถือว่าไม่ผ่านเกณฑ์ทันที เมื่อเสร็จสิ้น ทหารเวรใหม่และเวรเก่าจะทำความเคารพซึ่งกันและกัน และส่งมอบหน้าที่ด้วยประโยคสั้น ๆ ว่า “Orders remain unchanged” (คำสั่งยังคงเดิม: อารักขาสุสานอย่างสมเกียรติ)
ปริศนาที่คลี่คลาย: ทหารเวียดนามนิรนามผู้ได้ชื่อคืน
หนึ่งในเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ที่สะท้อนถึงพลังของวิทยาการสมัยใหม่เกิดขึ้นกับห้องฝังศพของ สงครามเวียดนาม:
- การขุดเปิดหลุมศพพิสูจน์ DNA ค.ศ. 1998
ร่างของทหารนิรนามจากสงครามเวียดนามที่ถูกนำมาบรรจุไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984 ได้รับการอนุมัติให้ขุดขึ้นมาตรวจพิสูจน์เอกลักษณ์บุคคลทางนิติวิทยาศาสตร์ หลังมีเบาะแสว่าอาจเป็นร่างของ ร.ท. ไมเคิล บลาสซี (1st Lt. Michael Blassie) นักบินเครื่องบินโจมตี A-37 Dragonfly ที่ถูกยิงตกใกล้เมืองอานล็อกในปี ค.ศ. 1972 - การคืนชื่อและส่งกลับมาตุภูมิ
ผลการตรวจ DNA จากไมโทคอนเดรียยืนยันความถูกต้อง 100% ว่าร่างดังกล่าวคือ ร.ท. บลาสซี ร่างของเขาจึงถูกส่งกลับไปทำพิธีฝังเคียงข้างครอบครัวในมลรัฐมิสซูรีตามความประสงค์ของญาติ - หลุมศพที่ว่างเปล่าเพื่อรำลึก
ปัจจุบัน หลุมศพประจำสงครามเวียดนามที่สุสานอาร์ลิงตันจึงถูกปล่อยว่างไว้ โดยป้ายหินอ่อนได้รับการจารึกข้อความใหม่ว่า “Honoring and Keeping Faith with America’s Missing Servicemen, 1958-1975” เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจว่า ด้วยวิทยาการ DNA และนิติวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ จะไม่มีทหารคนใดต้องกลายเป็นบุคคลนิรนามอีกต่อไป