พิธีไว้อาลัยของหน่วยรบพิเศษอื่น

นอกจากประเพณีตอกเข็มตรีศูลของหน่วย Navy SEALs แล้ว หน่วยรบพิเศษหลักอื่น ๆ ของสหรัฐฯ เช่น Green Berets (U.S. Army Special Forces), 75th Ranger Regiment และ Marine Raiders (MARSOC) ต่างมีธรรมเนียมไว้อาลัยที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว สะท้อนวัฒนธรรม ความผูกพัน และค่านิยมประจำหน่วยของตนเองอย่างลึกซึ้ง

Green Berets: การฝากหมวกเบเรต์เขียวและเหรียญประจำหน่วย

หน่วยรบพิเศษกองทัพบก หรือ “กรีนเบเรต์” มีสายสัมพันธ์แบบทีมปฏิบัติการขนาดเล็ก (Operational Detachment Alpha: ODA หรือ A-Team ๑๒ นาย) ซึ่งใช้ชีวิตและรบร่วมกันในพื้นที่ห่างไกล พิธีของพวกเขามีสัญลักษณ์เด่นที่สะท้อนถึงเกียรติยศและความผูกพัน:

• การถอดหมวกเบเรต์เขียววางบนโลง (Presenting the Green Beret)
  หมวกเบเรต์สีเขียวพร้อมอาร์มประจำกลุ่ม (Flash) ถือเป็นเกียรติยศสูงสุดที่ได้มาด้วยความยากลำบาก ในพิธีฝังศพ เพื่อนร่วมทีมที่ใกล้ชิดที่สุดหรือหัวหน้าทีม ODA จะถอดหมวกเบเรต์เขียวของตนเอง หรือนำหมวกเบเรต์ประจำตัวของผู้ตายมาจัดวางไว้บนโลงอย่างประณีต
• การวางเหรียญ Challenge Coin และเข็มหน่วย
  สมาชิกในทีมจะเดินเรียงแถวเดี่ยวเข้าไปทำความเคารพ จากนั้นนำ Special Forces Challenge Coin ประจำทีม หรือเข็มกลัดโลหะสัญลักษณ์ดาบไขว้ลูกศร (Special Forces Crest) วางลงบนฝาโลงหรือใส่ไว้ในหลุมศพ เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการเดินทางร่วมกันจนถึงภารกิจสุดท้าย
• การร่วมร้องเพลง The Ballad of the Green Berets
  ในหลายพิธี สมาชิกทั้งรุ่นเก่าและรุ่นใหม่จะยืนตรงร้องเพลงประจำหน่วยร่วมกันเพื่อส่งเพื่อนร่วมรบ ซึ่งเป็นบทเพลงเกียรติยศที่ประพันธ์ขึ้นตั้งแต่ยุคสงครามเวียดนาม

https://www.youtube.com/watch?v=F_fW7B3Xf3g

75th Ranger Regiment: แผ่นอาร์ม Scroll และการท่องบทกวี Ranger Creed

หน่วยทหารราบจู่โจมชั้นยอดของกองทัพบกสหรัฐฯ มีวัฒนธรรมที่เข้มงวดและมีระเบียบวินัยสูงมาก พิธีไว้อาลัยของพวกเขามีลักษณะเฉพาะที่เน้นความพร้อมเพรียงและคำสัตย์ปฏิญาณ:

Marine Raiders: เข็มกริชโบราณและไม้พายเกียรติยศ

หน่วยรบพิเศษนาวิกโยธิน (MARSOC) ซึ่งสืบทอดสายเลือดมาจาก Marine Raiders ในยุคสงครามโลกครั้งที่ ๒ มีประเพณีไว้อาลัยที่สะท้อนถึงการปฏิบัติการสะเทินน้ำสะเทินบก:

• เข็มกริชเรดเดอร์ (Raider Dagger Insignia)
  คล้ายคลึงกับธรรมเนียมของซีล สมาชิก MARSOC จะถอดเข็มสัญลักษณ์มีดกริชแฟร์แบร์น-ไซก์ส (Fairbairn-Sykes Dagger) ทับบนกลุ่มดาวกางเขนใต้ วางลงบนโลงศพหรือปักลงบนแท่นรำลึกเพื่อเป็นเกียรติแก่เพื่อนร่วมรบ
• Memorial Paddle (พายเรือเกียรติยศ)
  เนื่องจากมีรากเหง้าจากการแทรกซึมทางน้ำด้วยเรือยาง เพื่อนร่วมทีมมักจัดทำไม้พายเรือยางที่พันด้วยเชือกพาราคอร์ดและสลักชื่อภารกิจทั้งหมดที่เคยรบร่วมกัน มอบให้แก่ครอบครัวของผู้เสียชีวิตเพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งความกล้าหาญ

ธรรมเนียมร่วมของทหารทุกเหล่า: Battlefield Cross และ The Last Roll Call

นอกเหนือจากธรรมเนียมเฉพาะของแต่ละหน่วย พิธีไว้อาลัยของหน่วยรบพิเศษมักจัดพิธีร่วมตามแบบแผนดั้งเดิมของกองทัพสหรัฐฯ เพื่อเป็นการสดุดีครั้งสุดท้าย:

Battlefield Cross (อนุสรณ์สนามรบ)
การตั้งปืนเล็กยาว M4A1 ปักหัวลงกับพื้น สวมหมวกเหล็กเคฟลาร์ไว้ด้านบน แขวนป้ายชื่อโลหะ (Dog Tags) และวางรองเท้าคอมแบทคู่ที่ผู้ตายใส่รบไว้ด้านล่าง เพื่อเป็นตัวแทนของทหารที่จากไปในสนามรบที่ห่างไกลบ้านเกิด

The Last Roll Call (การขานชื่อครั้งสุดท้าย)
จ่ากองร้อยหรือผู้บังคับบัญชาจะเดินมาหน้าแถวและเริ่มขานชื่อกำลังพลในหน่วยทีละคน ทหารทุกคนจะตอบรับเสียงดัง “มาครับ!” จนกระทั่งถึงชื่อของทหารที่เสียชีวิต ผู้ขานจะเรียกชื่อ ยศ และนามสกุลครั้งที่ ๑… ทั่วทั้งพิธีจะเงียบกริบ เรียกครั้งที่ ๒… ยังคงไร้เสียงตอบ และเรียกครั้งที่ ๓ พร้อมหมายเลขประจำตัว… ความเงียบงันจะถูกแทนที่ด้วยเสียงเป่าแตรเดี่ยวเพลง “Taps” เพื่อประกาศอย่างเป็นทางการว่า นักรบนายนี้ได้สิ้นสุดภารกิจบนโลกและกลับสู่ความสงบอย่างสมเกียรติแล้ว