ปืนใหญ่อากาศยักษ์ 30 มม. GAU-8 Avenger บนเครื่องบิน A-10

GAU-8/A Avenger คือปืนใหญ่อากาศโรตารี 7 ลำกล้อง ขนาด 30×173 มม. ที่ทรงอานุภาพและมีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยติดตั้งบนเครื่องบินรบยุคใหม่ ในวงการการบินทหารมักเปรียบเปรยอย่างติดตลกว่า เครื่องบินโจมตี A-10 Thunderbolt II (Warthog) ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาแล้วนำปืนไปติดตั้ง แต่กองทัพอากาศสหรัฐฯ ออกแบบปืน GAU-8 ขึ้นมาก่อน แล้วจึงสร้างเครื่องบิน A-10 ครอบรอบตัวปืนทีหลัง เพื่อทำหน้าที่เป็นแท่นยิงปืนใหญ่อากาศล่ารถถังเคลื่อนที่บนฟากฟ้า

สัดส่วนและขนาด: อสูรกายจักรกล (Monster Gun)

เมื่อถอดระบบปืน GAU-8 ออกมาจากลำตัวเครื่องบิน A-10 มิติและน้ำหนักของมันมีขนาดเทียบเคียงได้กับรถยนต์ซีดานขนาดกลางทั้งคัน:

• ความยาวรวมทั้งระบบ
  ยาวประมาณ 5.9 เมตร โดยเฉพาะชุดลำกล้องเหล็กกล้าทั้ง 7 ลำกล้องมีความยาวถึง 2.3 เมตร
• น้ำหนักรวมเกือบ 2 ตัน
  เมื่อติดตั้งระบบครบชุดพร้อมบรรจุกระสุนเต็มพิกัด น้ำหนักจะอยู่ที่ราว 1,828 กิโลกรัม คิดเป็นสัดส่วนเกือบ 16% ของน้ำหนักตัวเครื่องบินเปล่าของ A-10
• ถังบรรจุกระสุนขนาดยักษ์ (Ammunition Drum)
  ตัวถังทรงกระบอกมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางเกือบ 1 เมตร และยาวเกือบ 2 เมตร สามารถบรรจุลูกกระสุนขนาด 30 มม. ได้สูงสุดถึง 1,174 นัด

https://www.youtube.com/watch?v=F_fW7B3Xf3g

ข้อมูลทางเทคนิคและสมรรถนะ (Technical Specifications)

รายละเอียดทางเทคนิคของระบบปืนใหญ่อากาศ 30 มม. GAU-8/A Avenger บนเครื่องบิน A-10 Warthog:

กระสุนสังหารรถถัง: Combat Mix และยูเรเนียมด้อยสมรรถนะ (Depleted Uranium)

อานุภาพการเจาะเกราะรถถังหลัก (Main Battle Tank) ของ GAU-8 เกิดจากการบรรจุกระสุนแบบผสมในอัตราส่วน 5 ต่อ 1 ที่เรียกว่า Combat Mix:

• PGU-14/B API (Armor-Piercing Incendiary) – 5 ส่วน
  แกนในทำจาก ยูเรเนียมด้อยสมรรถนะ (Depleted Uranium – DU) ซึ่งมีความหนาแน่นสูงกว่าตะกั่วถึง 1.7 เท่า มีคุณสมบัติพิเศษเรียกว่า Self-Sharpening (การเหลาตัวเอง) เมื่อกระทบแผ่นเกราะเหล็กกล้า ปลายหัวกระสุนจะไม่บี้แบน แต่จะกะเทาะตัวเป็นมุมแหลมเจาะทะลวงผ่านเกราะเข้าไปตรง ๆ และเมื่อทะลุเข้าไป ผงยูเรเนียมที่เสียดสีด้วยความร้อนสูงจะเกิดการลุกไหม้ได้เอง (Pyrophoric Effect) จุดระเบิดคลังกระสุนและเชื้อเพลิงภายในรถถังทันที
• PGU-13/B HEI (High-Explosive Incendiary) – 1 ส่วน
  หัวกระสุนระเบิดแรงสูงเพลิง ใช้สำหรับระเบิดเปิดโครงสร้างเป้าหมายภายนอกและกระจายสะเก็ดระเบิดทำลายล้างรอบบริเวณ

ความท้าทายทางวิศวกรรมในการติดตั้งบน A-10

การนำปืนที่มีแรงสะท้อนมหาศาลมาติดตั้งบนอากาศยาน ก่อให้เกิดโจทย์ทางวิศวกรรมอากาศพลศาสตร์ที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง:

แรงถอยหลัง (Recoil Force) มหาศาล
เมื่อลั่นไก ปืน GAU-8 จะสร้างแรงสะท้อนถอยหลังเฉลี่ยสูงถึง 45 กิโลนิวตัน (ราว 10,000 ปอนด์-แรง) ซึ่งแรงนี้ มากกว่าแรงขับสูงสุดของเครื่องยนต์เจ็ต TF34 ของ A-10 หนึ่งเครื่องยนต์ หากนักบินเหนี่ยวไกค้างนานเกินไป เครื่องบินอาจสูญเสียความเร็วและเกิดอาการร่วงหล่น (Stall) ได้ นักบินจึงถูกฝึกให้กดไกเป็นชุดสั้น ๆ เพียง 1–2 วินาที (ยิงกระสุนออกไปราว 70–140 นัด) เท่านั้น

การวางตำแหน่งลำกล้องเบี่ยงศูนย์กลาง (Off-Center Mount)
เพื่อไม่ให้แรงสะท้อนถอยหลังทำให้เครื่องบินสะบัดเป๋ออกนอกทิศทาง ลำกล้องที่กำลัง “ลั่นไกยิง” (ตำแหน่ง 9 นาฬิกาเมื่อมองจากด้านหน้า) จะต้องถูกจัดวางให้ตรงกับ แกนกึ่งกลางลำตัวของเครื่องบิน (Centerline) พอดี ส่งผลให้ชุดฐานล้อหน้าของเครื่องบิน A-10 ต้องถูกขยับไปติดตั้งเอียงทางด้านขวาของลำตัว เพื่อหลบพื้นที่ให้แก่ระบบปืน

ระบบป้องกันเครื่องยนต์ดับกลางอากาศ (Flameout Protection)
แก๊สดินปืนที่พวยพุ่งออกจากปากลำกล้องปราศจากออกซิเจน หากถูกดูดเข้าสู่ช่องรับลมเครื่องยนต์เจ็ตด้านหลัง อาจทำให้เครื่องยนต์ดับกลางอากาศ วิศวกรจึงติดตั้งระบบจุดระเบิดหัวเทียนเครื่องยนต์แบบอัตโนมัติ (Continuous Ignition) ทันทีที่นักบินเหนี่ยวไกปืน เพื่อป้องกันไม่ให้เครื่องยนต์ดับ

ปรากฏการณ์ “BRRRTTT”: เสียงมรณะข้ามมิติ

เนื่องจากกระสุนของ GAU-8 เดินทางด้วยความเร็วเหนือเสียง (มัค 3 ขึ้นไป) เป้าหมายภาคพื้นดินจะสัมผัสกับเหตุการณ์ตามลำดับเวลาที่แปลกประหลาดและน่าสะพรึงกลัว:

• ๑. เห็นประกายไฟระเบิด
  เป้าหมายถูกทำลายและเกิดการระเบิดขึ้นบนพื้นดินเป็นสิ่งแรกโดยไม่มีเสียงเตือนล่วงหน้า
• ๒. เสียงแหวกอากาศของกระสุน
  ตามมาด้วยเสียงคลื่นกระแทกของม่านกระสุนขนาด 30 มม. ที่พุ่งฉีกผ่านมวลอากาศรอบตัว
• ๓. เสียงลั่นไก “BRRRRRRRTTT”
  ปิดท้ายด้วยเสียงคำรามกึกก้องของการหมุนลำกล้องด้วยมอเตอร์ไฮดรอลิกที่เดินทางมาช้ากว่าความเร็วของกระสุน

ในสงครามอ่าวเปอร์เซีย (Gulf War ค.ศ. 1991) ฝูงบิน A-10 และปืน GAU-8 ได้ทำลายรถถัง ยานเกราะ และขบวนคอนวอยของกองทัพอิรักไปมากกว่า 4,000 คัน สร้างตำนานให้ปืน Avenger กลายเป็นสัญลักษณ์ของการสนับสนุนทางอากาศโดยใกล้ชิดที่ทรงอานุภาพที่สุดในประวัติศาสตร์การทหารสมัยใหม่