ในสมรภูมิสงครามเวียดนาม เมื่อเครื่องบินรบของสหรัฐฯ ถูกขีปนาวุธนำวิถีหรือปืนต่อสู้อากาศยานยิงตกหลังแนวข้าศึก เสียงวิทยุฉุกเฉินคำว่า “Mayday” จะเป็นสัญญาณเปิดฉากปฏิบัติการค้นหาและช่วยชีวิตการรบ (Combat Search and Rescue: CSAR) ที่เสี่ยงตายที่สุดในประวัติศาสตร์การบิน โดยมีหัวใจหลักของภารกิจคือหน่วยรบพิเศษพลร่มกู้ภัย USAF Pararescue (PJs) และเฮลิคอปเตอร์ลำเลียงหุ้มเกราะขนาดยักษ์ตระกูล “Jolly Green Giant”
หน่วย Pararescue (PJs): ปณิธาน “That Others May Live”
คำขวัญประจำหน่วยของ PJs คือ “That Others May Live” (เพื่อให้ผู้อื่นได้มีชีวิตรอด) พวกเขาไม่ใช่เสนารักษ์ธรรมดา แต่เป็น หน่วยปฏิบัติการพิเศษระดับหัวกะทิ (Special Operations Forces) ของกองทัพอากาศสหรัฐฯ ที่ถูกหล่อหลอมมาเพื่อภารกิจดึงชีวิตทหารกลับมาจากความตาย:
- ทักษะการรบและการแพทย์รอบด้าน
กำลังพลต้องผ่านหลักสูตรกระโดดร่มแบบแทรกซึมทางยุทธวิธี (HALO / HAHO), การดำน้ำยุทธวิธี, หลักสูตรการเอาชีวิตรอด การหลบหลีก และการหลบหนีในป่าดงดิบ (SERE) รวมถึงการฝึกอบรมการแพทย์ฉุกเฉินขั้นสูงระดับผ่าตัดศัลยกรรมสนามกลางดงกระสุน - การหย่อนตัวลงสู่แดนประหาร
เมื่อเครื่องบินตกในป่าดงดิบหนาทึบที่เฮลิคอปเตอร์ไม่สามารถลงจอดได้ PJ จะต้องโหนสลิงรอกกู้ภัยทิ้งดิ่งทะลุยอดไม้ลงมายังพื้นดิน ทำหน้าที่เข้าปฐมพยาบาลนักบินที่บาดเจ็บ และใช้อาวุธปืนยิงปะทะสกัดกั้นทหารเวียดกงเพื่อถ่วงเวลาดึงตัวนักบินขึ้นสู่ห้องโดยสาร - วีรกรรมเหรียญเกียรติยศของ วิลเลียม เอช. พิตเซนบาร์เกอร์
แอร์แมนเฟิร์สคลาส วิลเลียม เอช. พิตเซนบาร์เกอร์ (William H. Pitsenbarger) สละสิทธิ์ในการดึงตัวกลับขึ้นเฮลิคอปเตอร์ เพื่ออยู่เคียงข้างทหารราบกองพลทหารราบที่ 1 ที่ถูกข้าศึกปิดล้อม เขาเข้าช่วยพันแผล ลำเลียงคนเจ็บ และหยิบปืนขึ้นยิงต้านจนกระสุนนัดสุดท้าย ช่วยชีวิตเพื่อนทหารไว้ได้หลายสิบนายก่อนสละชีวิตในสมรภูมิ วีรกรรมของเขาได้รับการจารึกด้วยเหรียญกล้าหาญสูงสุด Medal of Honor (เรื่องราวของเขาถูกถ่ายทอดลงในภาพยนตร์เรื่อง The Last Full Measure)
https://www.youtube.com/watch?v=F_fW7B3Xf3g
ม้าศึกหุ้มเกราะ: จาก HH-3E สู่ HH-53 Super Jolly Green Giant
เฮลิคอปเตอร์กู้ภัยที่ทำหน้าที่บินฝ่าดงกระสุนเพื่อชิงตัวนักบินมี 2 รุ่นสำคัญที่สร้างตำนานสะท้านป่าอินโดจีน:
| รุ่นเฮลิคอปเตอร์ | จุดเด่นและขีดความสามารถทางยุทธวิธี | บทบาทในภารกิจกู้ภัย |
|---|---|---|
| HH-3E “Jolly Green Giant” | ตัวลำขนาดใหญ่เทอะทะ ทาสีพรางเขียวสองเฉด ทหารจึงตั้งชื่อเล่นล้อตามมาสคอตยักษ์เขียวขายถั่วกระป๋อง เป็น ฮ. กู้ภัยรุ่นแรกที่ติดตั้งท่อ เติมน้ำมันกลางอากาศ (Aerial Refueling) | สามารถบินปฏิบัติการระยะไกลทะลวงลึกเข้าไปถึงน่านฟ้าลาวและเวียดนามเหนือได้โดยไม่ต้องแวะลงจอดเติมเชื้อเพลิงในแดนข้าศึก |
| HH-53B/C “Super Jolly Green Giant” | รุ่นอัปเกรดขนาดมหึมา ติดตั้งเกราะไททาเนียมกันกระสุนรอบห้องนักบิน เครื่องยนต์คู่กำลังขับสูง และติดตั้ง ปืนกลมินิกันหกลำกล้อง GAU-2/A ขนาด 7.62 มม. จำนวน 3 กระบอก | ทำหน้าที่เป็นป้อมปราการบิน สามารถยิงสาดกระสุนนับพันนัดต่อนาทีเพื่อกวาดล้างพื้นที่รอบวงร่อนลงจอด และทนทานต่อการถูกระดมยิงจากพื้นดินได้ดีเยี่ยม |
รอกกู้ภัยเจาะทะลุป่า (Forest Penetrator)
อุปกรณ์กู้ชีพชิ้นสำคัญที่สุดคือแท่งเหล็กถ่วงน้ำหนักทรงกระสุนปืนขนาดใหญ่ ซึ่งถูกออกแบบมาให้สามารถทิ้งดิ่งทะลุเรือนยอดไม้และเถาวัลย์หนาทึบลงไปถึงพื้นดินโดยไม่ติดค้าง เมื่อถึงพื้น แขนเหล็กจะกางออกเป็นเบาะนั่งรูปกลีบดอกไม้ ให้นักบินที่ซ่อนตัวอยู่ขึ้นไปนั่งคร่อมและรัดสายเข็มขัดนิรภัย ก่อนที่รอกสลิงเหล็กจะดึงร่างนักบินและ PJ ลอยแหวกแมกไม้กลับเข้าสู่ห้องโดยสารด้านบน
ยุทธวิธี “CSAR Package”: การรบแบบประสานฝูงบินเต็มรูปแบบ
การช่วยเหลือนักบินเพียงหนึ่งคนในเวียดนามไม่ได้ส่งเพียงเฮลิคอปเตอร์เข้าไปเสี่ยงดวงเดี่ยว ๆ แต่ต้องระดมกำลังทางอากาศทั้งฝูงบินที่เรียกว่า CSAR Task Force ทำงานสอดประสานกันประหนึ่งวงซิมโฟนีเหนือน่านฟ้า:
- Sandy (A-1 Skyraider)
เครื่องบินโจมตีใบพัดยุคสงครามโลก ทำหน้าที่เป็น ผู้บัญชาการกู้ภัยภาคอากาศ (On-Scene Commander) ด้วยความสามารถในการบินเกาะเพดานบินต่ำและความอึดทนนาน นักบิน Sandy จะคอยบินวนระบุพิกัด ติดต่อวิทยุกับนักบินที่ซ่อนตัว ล่อเป้ากระสุน และทิ้งระเบิดถล่มข้าศึกที่พยายามเข้าใกล้จุดตก - King (HC-130 Hercules)
เครื่องบินลำเลียงบัญชาการ ทำหน้าที่เป็นเสนาธิการลอยฟ้า คอยควบคุมการสื่อสาร ส่งต่อข้อมูลเรดาร์ และทำหน้าที่เป็นปั๊มน้ำมันลอยฟ้าเติมเชื้อเพลิงให้เฮลิคอปเตอร์กู้ภัย - MIGCAP (F-4 Phantom II)
ฝูงบินขับไล่ไอพ่นความเร็วเหนือเสียง บินคุ้มกันอยู่บนเพดานบินสูงเพื่อสกัดกั้นและไล่ล่าเครื่องบินขับไล่ตระกูล MiG ของเวียดนามเหนือ ไม่ให้โฉบลงมาโจมตีขบวนกู้ภัย - Jolly Green (HH-3E / HH-53)
บินตามเข้าไปเป็นลำสุดท้ายเมื่อนักบิน Sandy ยืนยันว่าแนวรบภาคพื้นดินถูกเคลียร์และมีความปลอดภัยเพียงพอที่จะหย่อนสลิงลงไปรับตัว
ตลอดช่วงสงครามเวียดนาม หน่วย Pararescue และฝูงบินกู้ภัย Jolly Green Giant ได้ปฏิบัติภารกิจเสี่ยงตายนับพันครั้ง สามารถฉุดดึงชีวิตนักบินและกำลังพลฝ่ายสัมพันธมิตรให้รอดพ้นจากการถูกจับเป็นเชลยศึกหรือความตายได้มากกว่า 3,800 นาย ทำให้ค่านิยมและยุทธวิธี CSAR ของพวกเขากลายเป็นแม่แบบของการกู้ภัยการรบระดับโลกที่ทหารผ่านศึกอากาศทุกคนยกย่องด้วยความเคารพอย่างสูงสุด